Kafamda deli sorular.. düşünüyorum ben o yaşlardayken ne yapıyordum diye?
Ben de lisedeyken internet kafeye gider, Counter Strike oynar ve AK-47 ile etrafı tarardım. Ama aklımdan hiç gerçekten bir silah alıp -sevmediğim de olsa- bir öğretmenimi/arkadaşlarımı vurmak geçmedi. Ki sevmediğim öğretmenlerim arkadaşlarım da vardı. Neyse...
Dün özellikle yaşananlara bakmamaya çalıştım. Çünkü zaten 140journos ekibinin "şeytantepe" belgeselini izledim. 8 Yaşındaki Narin'in hikayesinde, akıl alması güç gerçekleri dinledim. Günlük "Ülkemin Olumsuzlukları" dozumu almıştım.
Ama bugün insanların yoğun paylaşımlarından kaçınmak imkansız hale geldi. Bugünün dozu da bu diyerekten olabildiğince hassas bir şekilde güvenilir kaynaklardan olayı araştırmaya çalıştım. Tabi güvenilik kaynak ne demek.. o da ayrı bir tartışma konusu ama neyse.
İnsanlar Hababam Sınıfı'ndan Münir Özkul'un velilere döktüğü tiradı, okuldan morga görselleri, Ayşe Kulin'in eski bir paylaşımı, Selçuk Kozağaçlı'nın onurlu yaşam tiradı ve belki benim radarımdan kaçmış, anlamlı, nice paylaşım. Bunlarla bende bir şeyler paylaşmak istedim. Aynı şeyleri paylaşmaktansa bu yazıyı yazmak geldi.
Tüm öfkemi, üzüntümü bir kenara koyup düşünmeye çalıştım. (Ne kadar başarabiliyorum, bilmiyorum..) Bugün yaşanan olayları düşündüğümde bu güzel ülkenin - ve hatta bu güzel dünyanın - bu hale gelmesinde hangi süreçler etkili oldu? Ben defaatle insanlara paylaştığım bir şeyi burada bir kez daha tekrar yazmak istiyorum. Geldiğimiz noktaya katkı sağlayan en önemli faktör eğitim ve bunun ötesinde Türk dizileri. İnsanlar dizilerde kara para, kumar, silahla adam öldürme, fuhuş, cinsel istismar ve çarpık sosyal ilişkilere dair her şeyi izliyor.
Bahsettiğim insanların içinde küçük yaştaki çocuklar da var. Ve ne yazık ki kimliği henüz oluşma aşamasındaki gençler bunları alıyor. Onlara kızdığımız noktalar tabi ki var, ama onlara bu yönelimleri sunan bizleriz. Aileler, televizyon kanalları, medya artık adını ne koyarsanız koyun.
Bir öğretmen arkadaşımla yaptığım bir konuşmada bahsettiği bir şey var. İnsanlar saf, temiz ve iyi doğarlar. Sonrasında kötü olmayı öğrenirler. Bunu savunan düşüncenin arkasında örnek olarak da şunu anlattı; örneğin bir çocuk bir aracın önünde kalma tehlikesi yaşıyor. İlk tepkimiz -içgüdüsel olarak- iyilikten yanadır. Onu kurtarmayı isteriz. Bu da insan doğasının doğuşta ne kadar temiz ve iyi olduğunun bir göstergesidir. Bu argüman tek başına bir insanı iyi yapar mı bilmiyorum. Felsefi olarak konuşulması tartışılması gereken bir konu bence. Ama özünü anlayabiliyorum. Bizler (özellikle çocuklar) kötü olmayı önce ailelerinden, sonra televizyonlardan öğreniyoruz.
Bu arada bir metro çıkışında röportaj veren Dr. Zeliha Bürtek aklıma geldi. Sosyal çürüme tabirini gündemime sokan kişi oydu. Bir röportajında söylediği şeylerden biri de çürümenin toplumun tabanına yukarıdan indiğiydi. Buna katılıyorum. Bugün geldiğimiz noktada en büyük suçlular bence bizi ve bu süreçleri iyi yönetemeyenler...
Youtube ilk çıktığında, herkes fenomen olmak isteyecek toplum şöyle kötü olacak böyle kötü olacak diyenler çok vardı. Hala da var. Ki haklı tarafları da var. Çocuklar olgunlaşma evresinde evrimsel olarak geliştikleri şekilde gördüklerini, duyduklarını yapılanları taklit ederek öğrenme ve gelişme gösterirler. Bu insanın doğasında olan bir şey. Çocukların neye maruz kalacağı ise bizim elimizde. Biz ise elimizdeki gücü -komplo teorisi üretmeden- çıkarlar uğruna, rant uğruna yanlış kullanıyoruz. Bu çok üzücü.
Daha yazılacak, çizilecek ve üzerine düşünülmesi gereken çok şey var. Ama ben şimdilik burada kesmek istiyorum. Konunun uzmanları süreçleri tamamlar ve umarım önlemler alınır. Artık bu tarz üzücü ve önlem alınabilecekken, yapılmadığı için, kötü haberler yaşamayız.
Tüm öğretmenlere ve öğrencilere geçmiş olsun. Yakınlarını kaybedenlere baş sağlığı ve sabır diliyorum.
Kaynaklar;